W blasku księżyca, oczarowany ciszą nocy, serce człowieka potrafi usłyszeć szepty dawnych cierpień i nadziei.

Szumi, ryczy, zionie, kipi, Bałtyk stary, Bałtyk siwy!

W ogniu walki i huku bitew, bracie, rodzi się przekonanie, że prawdziwa jedność ma siłę górowania nad ciemnościami zwątpienia.

Do broni, bracia!

Na bezkresnych przestrzeniach natury, gdzie wiatr śpiewa pieśń dawnych czasów, odnajduję spokój i tajemnice istnienia.

W głębi nocy rozbrzmiewa samotny głos losu, któremu człowiek nie może się wymknąć.

W głębi nocy rozbrzmiewa samotny głos losu, któremu człowiek nie może się wymknąć.